EPIRUS EVENTS
  Αναζήτηση Event
Close
Κατηγορία Τί;
Τοποθεσία Τοποθεσία;
Venue Πού;
Ημερομηνία Πότε;
Το event έχει λήξει

Προβολές στο Θυμωμένο Πορτραίτο

Πληροφορίες event

Δευτέρα 19|11|2018 - 21.00 Θυμωμένο Πορτραίτο
Με το "Καναρινί Ποδήλατο" στο σχολείο
Την προβολή θα την παρουσιάσει και θα σχολιάσει ο συνταξιούχος πανεπιστημιακός και παλαιός φίλος της "Free Thinking Area", ο Γιώργος Μαυρογιώργος.

Θα έχουμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε ένα τυπικό ελληνικό σχολείο, μέσα από μια πραγματική ιστορία ενός δασκάλου που, είκοσι χρόνια πριν, ως άλλος «ιεραπόστολος» και «λειτουργός», δεν ανεχόταν να έχει στην ΣΤ΄ Δημοτικού σχολείου, όπου δίδασκε (τόσο αργά και τόσο νωρίς!),έναν μαθητή που δεν ήξερε να διαβάζει. Γονείς και σχολείο τον είχαν κατατάξει σε αυτούς που δεν «παίρνει τα γράμματα». Με λίγα λόγια τον είχαν ξεγράψει: «Μη χάνεις τον καιρό σου»…
Το σενάριο: Βρισκόμαστε σε ένα δημοτικό σχολείο, με έντονα τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής του ταυτότητας: κοινωνική σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού, τυπικές παιδαγωγικές ενίσχυσης του ανταγωνισμού («η πρώτη θέση παίζεται»), της «αριστείας», των διακρίσεων, του ατομικισμού, κ.ά. Ένας νέος δάσκαλος έρχεται με μετάθεση στο σχολείο και του ανατίθεται η έκτη τάξη. Ο δάσκαλος πολύ γρήγορα εκδηλώνει τις παιδαγωγικές του ανησυχίες, τις ιδέες του και τους προβληματισμούς του, που, καταπώς φαίνεται, τους αντλεί από τις αρχές της Νέας Αγωγής. 
Πολύ σύντομα εντοπίζει, τυχαία, στο τελευταίο θρανίο τον Λευτέρη (ο πατέρας του ταξιτζής), που δεν μπορεί (στην έκτη τάξη!) να διαβάσει, να γράψει και να κάνει αριθμητικές πράξεις. Παρουσιάζει τα συμπτώματα που η σχετική βιβλιογραφία αποδίδει στη «δυσλεξία» ή στις λεγόμενες «μαθησιακές δυσκολίες»…

Εξαφάνιση, εγκατάλειψη, διαρροή, σκασιαρχείο, υποεπίδοση, σχολική αποτυχία κ.α. είναι τυπικά «επεισόδια» και φαινόμενα στα οποία εμπλέκονται μαθητές/τριες από μη προνομιούχα κοινωνικά στρώματα. Το ερώτημα είναι, με ποιες πολιτικές αντιμετωπίζονται σε επίπεδο σχολικής μονάδας σημαντικά εκπαιδευτικά ζητήματα που ανακύπτουν σε καθημερινή βάση.

Οι πρωτοβουλίες των εκπαιδευτικών έχουν σημαντική θέση στην εκπαιδευτική διαδικασία. 
Πόσο, όμως, αυτές προσφέρονται για τον ουσιαστικό μετασχηματισμό δομών και περιεχομένου της εκπαίδευσης, όταν είναι ατομικές και αποσπασματικές προσπάθειες; 
Ποια είναι το όρια του εθελοντισμού και του ιδιότυπου «ιεραποστολισμού» (η ιδεολογία του «λειτουργού») στην υπόθεση της αντιμετώπισης προβλημάτων της εκπαίδευσης; 
Μπορούμε να βασιζόμαστε σε ευκαιριακές, τυχαίες, αυθόρμητες συλλήψεις και ιδέες εκπαιδευτικών καινοτομιών;